Steinerpedagoog kijkt een keer verder dan het antroposofisch onderwijs en wat hij ziet, daar heeft hij een oordeel over.
Over de redactie van onderwijstijdschrift Impuls:
‘Ik ken de mensen niet; maar als ze niet uit het vrijeschoolonderwijs komen, is me hun oordeel niet veel waard. Evenmin als de bevindingen van de door jou genoemde onderwijsdeskundigen. Zij hebben hun opvattingen over “het” onderwijs en daar zetten zij niet daarmee overeenkomende systemen tegen af.’
Over de Federatie van Steinerscholen in Vlaanderen:
‘Als de Belgische Federatie de Vrijescholen antroposofisch noemt, zitten ze er eenvoudigweg naast’
Over Onderwijsinspectie:
‘Ik hecht weinig belang aan kwalificaties die van het meest uiterlijke niveau zijn dat je je kunt denken. Totaal gespeend van de bedoelde werkelijkheid’
Over mij:
Ik moet dus constateren dat de Jonghe nauwelijks ervaring heeft als leerkracht aan een steinerschool. … De Jonghes benadering van de vrijeschoolpedagogie is vooral een theoretische. … Nu kun je nog zo veel bestuderen, lezen enz: je zult het in je klas moeten waarmaken; daar zit de worsteling die tot ervaring leidt en uit die ervaring kun je dan spreken. … Van veel van de Jonghes reacties van de laatste dagen zou je kunnen denken:weggooien.
Over mij? Nee toch?
Gevalletje ad hominem
De relatie van antroposofen met critici van de antroposofie en werkgebieden vanuit diezelfde antroposofie staat bekend als moeizaam. Nu is het geen nieuws meer dat leden van kleine religieuze bewegingen in obscure achterkamertjes hun ongenoegen over wie zich vragen stelt bij hun manier van handelen, op weinig godsdienstige wijze uiten. Op zich zijn aanhangers van Steiner daarin niet onderscheidend. Anders wordt het wanneer iemand de actieradius van zo’n achterkamertje dusdanig gaat uitbreiden dat hij bij wijze van spreken op het marktplein gaat staan roepen en schelden. Dan onderscheid je jezelf volgens mij wel van de gemiddelde geloofsfundamentalist.
Ik ben niet zo’n voorstander van roepen en schelden, en al zeker niet wanneer het aan mijn adres is gericht. Meestal maak ik me ervanaf met een grap of iets dergelijks, omdat ad hominem reacties meestal toch een gebrek aan argumentatie verraden en het alleen maar olie op het vuur is wanneer zo’n ad hominem reactie wordt beantwoord met argumenten of feiten. De ander draait dan vaak helemaal door en er komt uiteindelijk niet veel meer uit dan ‘op de man’. Dus ga ik er wel een keer iets van zeggen. Want ik heb te maken met zo’n gevalletje.
Zelfde e-mailadres, zelfde IP-adres, zelfde schriftuur, zelfde loopbaan, …
Op mijn weblog Steinerscholen.com kwamen de voorbije jaren vanop hetzelfde internetadres onder twee verschillenden namen, Joost Alfrik en Pieter HA Witvliet, talrijke geagiteerde berichten binnen. Achter beide namen bevindt zich iemand die zich als steinerschoolleraar en/of (steiner)lerarenopleider voordoet. Opvallend was dat de berichtgeving die onder die namen werd geplaatst periodiek afwisselde van de ene naam naar de andere en veel overeenkomsten vertoonde. zowel wat stijl, als wat inhoud betrof.. De naam Witvliet is gaandeweg wat op de achtergond verdwenen, terwijl de naam Alfrik meer en meer in beeld kwam. Op een gegeven moment duiken ze zelfs een keer beide op in dezelfde discussiedraad. Van de verschillende e-mailadressen gelinkt aan Witvliet/Alfrik, is er een gezamenlijk. Joost spreekt zelfs over ‘wij’ als hij het heeft over het ‘zo nu en dan samenkomen van hem en Witvliet’. Joost Alfrik is een pseudoniem voor meerdere personen?
Paradox: intellectueel bedrog
Steinerpedagoog Alfrik heeft ondertussen twee weblogs opgestart om mij in diskrediet te brengen en heeft de voorbije vier maanden onder het mom van ‘niet persoonlijk’, een dertigtal berichten geplaatst, waarvan bij een twintigtal mijn naam in de titel, ondertitel of eerste zin van het bericht verschijnt. Hoe vaak mijn naam genoemd wordt in Alfriks teksten is niet te schatten, maar het lijkt wel fetisjisme (maar niet persoonlijk). Alfrik schuwt geen middelen: vervalsen van e-mails, bedrog door het posten van forumberichten alsof het e-mails zijn, misbruiken van persoonsnamen, gebruik van onbestaande e-mailadressen, publiceren van privé-berichten, en ga zo maar door…
Alfriks manier van publiceren kenmerkt zich door een chaotische, onsamenhangende schrijfstijl met veel schrijffouten (40 jaar ervaring in de steinerschool, tja), die nog wordt versterkt door een rommelige en schreeuwerige lay-out. Meestal hebben zijn stukken geen inleiding, gaat het verhaal alle kanten uit, eindigen ze met een soort sloganeske aha-erlebnis die blijkbaar alleen hij of anderen die zijn ingewijd in zijn wijsheid kunnen begrijpen en citeert hij vaak verkeerd of met weglating van woorden of zinsdelen zonder dat aan te geven. Bovendien, en dat stemt toch echt tot nadenken, reageert hij zelf op zijn stukken alsof hij met anderen in gesprek is. Zo kopieerde hij een stuk tekst van me, postte het als reactie onder een van zijn berichten en ging daar dan op reageren alsof ik die reactie had gepost. Hoe gek kan het nog worden?
Heb ik een stalker?
Een andere manier waarop Alfrik mij in diskrediet wil brengen, is door in allerlei internetdiscussies waaraan ik deelneem op te duiken, wat te gaan roepen in mijn richting en dan weer even snel als hij is gekomen te verdwijnen. Het komt nogal a-sociaal over en in combinatie met het geroep op zijn blogs tegen zichzelf, vraag ik me af of ik niet te maken heb met een of andere doorgedraaide fundamentalist die zich uitgeeft als leraar?
Alfrik heeft contact opgenomen met de uitgever van mijn boek en met de recensent van het onderwijsvakblad Impuls, die een uitgebreide recensie van mijn boek heeft geschreven. Hij heeft deze mensen op zijn eigen, aparte manier proberen te overtuigen van zijn inzichten, die dienst moesten doen om te weerleggen wat in mijn boek wordt aangekaart. Waaruit bestond Alfriks betoog? Uit niet meer dan een blogbericht waarin hij weer van de hak op de tak springt en dat wat redeneer- en schrijfkunst betreft het niveau van het secundair onderwijs amper haalt.
Het zou te langdradig worden om een bloemlezing te maken van de inzichten van deze woordvoerder voor het antroposofisch onderwijs, maar om de lezer een idee te geven waarom ik het nodig heb geacht om toch maar even aandacht te besteden aan schijnbaar geprikkelde steineradepten, kan deze quote van Alfrik al verhelderend zijn.
Ik vroeg je aan te tonen dat het vertellen van de mythe van Atlantis bedoeld is om Steiners visie in de Waldorfschool binnen te loodsen.
Alsof er een verborgen agenda zou bestaan.
Ik noem dit nu weer onzin, flagrante onzin en afgezet tegen mijn eigen integere streven het geschiedenisonderwijs op de Waldorfschool zo goed mogelijk te geven, een absurde gedachte, ontsproten aan een ziek brein (wat niet perse het jouwe hoeft te zijn, maar gezien je gedachtensprongen in andere rubrieken wel mogelijk)
Koekoek
Dat was januari 2011. Ondertussen is Alfrik in min of meer dezelfde stijl, maar met meer fanatisme, opgedoken op allerlei websites waarop ik gereageerd heb of waar artikels van me zijn verschenen:
- Steinerscholen.com: Alfrik krijgt een vraag voorgeschoteld m.b.t. een stelling die hij poneert over de steinerpedagogie en ondanks zijn zogenaamde 40 jaar ervaring weet hij na herhaaldelijk aandringen van de vraagsteller geen antwoord te verzinnen. Het laatste dat we op Steinerscholen.com van Alfrik zien, tenminste onder die naam, is wat gescheld;
- Ruhrbarone: Alfrik valt op zijn bekende manier met de deur in huis en deponeert niet meer dan een link naar zijn blog onder een artikel. De reactie wordt verwijderd. Ruhrbarone houdt niet van verwijzingen zonder inhoud;
- Klopt dat wel?: Hier zien we zowaar een gematigde Alfrik die niet meteen begint te roepen of de ad hominem toer opgaat;
- Mijn hersenspinsels en gedachtekronkels (van Floris Schreve): daar kreeg Alfrik geen voet meer aan de grond
- LinkedIn Vrije School Alumni (daar wees men Alfrik beleefd de deur)
Uitspraak van Floris Schreve, gedaan tijdens een discussie in de LinkedIn groep Vrije School Alumni:
Ik snap dat het allemaal behoorlijk irritant begint te worden (daarom probeer ik de discussie op deze plek ook enigszins te mijden), maar ik wil er wel aan toegevoegd hebben dat deze meneer Alfrik (pseudoniem) uitsluitend dit forum heeft betreden om zijn campagne tegen Ramon de Jonghe (en sinds kort blijkbaar ook tegen mij) uit te breiden. Hinderlijk is het zonder meer, …
Bisnummer van een voorstelling
In 1968, net 22, leerde ik de vrijeschoolpedagogie kennen en daarmee de antroposofie. In 1970 werd ik vrijeschoolleerkracht en bleef dat tot mijn pensionering.
De antroposofie heeft, met de vrijeschool voorop, mijn leven verrijkt.
Een aantal jaren geleden maakte ik kennis met de weblog van Ramon de Jonghe, waarop hij de steinerschool kritisch volgt.
Dat is zijn goed recht en als hij zaken kritisch wil onderzoeken, kan dat vruchtbaar zijn voor de scholen en/of leerkrachten die het betreft.
Zowel op zijn blog als in zijn boek herken ik situaties die ik op een vergelijkbare manier heb meegemaakt;
maar ik kom ook zaken tegen die ik absoluut niet herken.
Daar waar het gaat om de handelwijze van mij weliswaar onbekende, maar toch in het werk staande collega’s, moet ik de krtiek of de zorg van de Jonghe en de reageerders op zijn blog soms onderschrijven, of komen mij de vermelde omstandigheden bekend voor.
Dat is nog iets anders, dan wat de Jonghe probeert aan te tonen: de steinerschool deugt niet.
Met het lezen van zijn boek, heeft hij mij de indruk gegeven dat ik 40 jaar aan iets heb meegewerkt, wat ik beter niet had kunnen doen. Of, zoals de Jonghe het zelf aan mij stelde: “je hebt 40 jaar in een leugen geleefd”.
Als dat zo is, dan is dit voor mij, en honderden leerkrachten aan vrijescholen, bijzonder bitter.
Een reden voor mij om de de Jonghes boek eens door te lezen en over een aantal onderwerpen mijn licht te laten schijnen.
Joost Alfrik
Idem dito?
Bijna 40 jaar was ik met hart en ziel Vrijeschoolleerkracht. Ik begon in Den Haag en was omringd door zeer inspirerende collega’s: Veltman, van Wettum, Julius, om er maar een paar te noemen. De voordrachten van Lievegoed; de cursussen van Mees. Inspiratie en enthousiasme. (…)
Mijn vrouw werkt als euritmiste op een Vrijeschoolbovenbouw. Altijd t/m/ klas 12. Toen kwam “studiehuis” (inmiddels een stille dood gestorven) en euritmie in klas 12 kon niet meer. Toen kwamen weer andere “vernieuwende gezichtspunten” van onderwijskundigen: geen euritmie meer in klas 11 en 10. Voor hoe lang nog?
De laatste jaren was ik minder actief en werkte als invaller op een Vrije School, die, naar mijn mening als ervaren Vrijeschoolleerkracht een sterke Vrije School is. Toch beoordeelde de inspectie deze als zwak. En wat me het meest verbaasde was dat iedereen dit accepteert! Veel ouders voorop!
De inspectie-they are all honourable (wo)men-heeft dus de waarheid omtrent sterkte en zwakte van een (Vrije)school. In pacht. Mensen die de waarheid claimen zijn bijna a priori gevaarlijk. Dat zien we bij bepaalde godsdienstige stromingen.
Als er een “Vrijeschoolinspectie” bestaande uit ervaren Vrijeschoolleerkrachten een oordeel zou vellen over een school, dan kun je je als school terecht zorgen maken, als je als zwak gekwalificeerd zou worden, maar door de : gewone” inspectie…..Inmiddels is de wetgeving zo dichtgetimmerd, dat iedere “ongehoorzaamheid” wordt bestraft met subsidiegevolgen: dus “wiens brood men eet…”
26 november 2010 11:47
En dan zien we waar het schoentje wringt.
pieter ha witvliet zei
Beste Michel Gastkemper,
Nadat ik ook de site van de Jonghe uitvoeriger heb bestudeerd, voelde ik me geroepen een paar artikelen van commentaar te voorzien.
Ik stootte echter ook op een artikel over misbruik. Dat vind ik van zo’n laag allooi, dat ik de discussie met hem per direkt ben gestopt.
Ik weet niet of hij de moed heeft mijn reacties te laten staan-u kunt ze nu (nog) lezen onder : recent.
Groet
Ah zo?
Pieter zit in zijn maag met een artikel van me waarin ik verwijs naar een oud-leerling van de Vrije School Den Haag die enkele steinerpedagogen aanwijst m.b.t. pedofilie. De man getuigt o.a. dat hij slachtoffer was van de pedofiele avances van Daan van Bemmelen, de oprichter van de Vrije Scholen in Nederland. Pieter heeft een lans proberen te breken voor zijn oud-collega door contact op te nemen met zowel de familie van wijlen Daan Van Bemmelen als met mensen uit zijn entourage. En toen werd het stil. Waarschijnlijk heeft Pieter het er moeilijk mee dat een van zijn voorbeelden door een slachtoffer pedofiel kan worden genoemd zonder dat de nabestaanden iets ondernemen. Wat op zijn minst vreemd is, niet? We pikken het terug op.
Wordt vervolgd…
Toegift omdat op de weblog van Alfrik naar Kleine Katinka verwezen wordt. Katinka is Russisch voor kleine Katarina. Maar kleine meisjes worden groot: Katarina komt uiteindelijk bij mannen met tunnelvisie, of beter, kokerzicht terecht.
update 11/02/11
